Marek Aureliusz, urodzony 26 kwietnia 121 w Rzymie zmarł 17 marca 180 w Vindobonie, rzymski cesarz – filozof, stoik.

Był cesarzem rzymskim od 161 roku i następcą Antonina Piusa. (…) Czasy rządów Marka Aureliusza przypadły na okres bardzo trudny: nieustających wojen i klęsk żywiołowych (wylew Tybru, głód, rozruchy uliczne, pożary, plaga szarańczy, epidemia dżumy). Głównymi wrogami Rzymu były wówczas plemiona germańskie i Partowie. Marek Aureliusz zmarł na dżumę w trakcie wyprawy wojennej przeciw Markomanom 17 marca 180 roku w Vindobonie (dzisiejszy Wiedeń).

Marek Aureliusz prowadził skromne, spokojne życie zgodne z surowymi zasadami stoickimi. Miał głębokie poczucie obowiązku służenia krajowi i obywatelom. Dbał o dobre stosunki z senatem, przeprowadził reformy w dziedzinie administracji i prawa cywilnego.

Za jego panowania miały miejsce liczne prześladowania skierowane przeciwko wczesnochrześcijańskim sektom (montanistom) i wyznawcom innych bóstw negujących porządek rzymski. Same zajścia niejednokrotnie prowokowane były przez sekty. Prześladowania miały nie dopuścić do wojen domowych w i tak osłabionym już państwie.

Po śmierci został ubóstwiony. Pochowano go w Mauzoleum Hadriana.*

Znany jest ze swojego jedynego dzieła, Rozmyślań (do siebie samego), które najprawdopodobniej napisał w ostatniej dekadzie swojego życia, spędzonej w obozach wojskowych w okolicach Dunaju. Przyjmuje się, że były to przemyślenia spisywane tylko dla własnej potrzeby. Istnieje jednak hipoteza, iż były to notatki do dzieła filozoficznego. Po śmierci cesarza zadbano, aby zapiski przetrwały, najprawdopodobniej sporządzono wiele kopii. Niestety nie wiadomo, czy obecna forma jest zgodna z oryginałem. Wiadomo jednakże, że jest to pozycja, która nie ma wielu równych sobie.

W tym roku ukazało się drugie polskie tłumaczenie. Pierwszy przekład na nasz język ukazał się prawie sto lat temu.

12.32. Jak małą przydzielono każdemu cząstkę bezmiaru i otchłani czasu.. Bardzo szybko bowiem znika ona w wieczności. A jaka cząstkę z całej substancji? Jakąż z całej duszy? Po jakiej grudce całej Ziemi pełzasz? Wszystko to rozważ i odrzuć wyobrażenie, że może być coś wielkiego prócz tego przekonania: postępuj tak, jak prowadzi cię twoja natura, doznawaj tak, jak wspólna natura niesie.**

* http://pl.wikipedia.org/wiki/Marek_Aureliusz .

** Rozmyślania..., Czarna Owca, s. 230.