Milan Kundera urodził się w Brnie 1 kwietnia 1929 roku. Pierwszą jego twórczością były wiersze, pisane w szkole średniej. Rozpoczął studia filologiczne, których nie ukończył, zaczął utrzymywać się z gry w zespole jazzowym.

W 1948 roku wstąpił do partii komunistycznej (jak wielu ówczesnych intelektualistów), z której został usunięty dwa lata później. Sześć lat później ponownie wstąpił do partii, jednak w 1970 roku opuścił ją.

W 1953 roku wydany został jego pierwszy tomik poezji pod tytułem Człowiek, ogród rozległy. Po dwóch latach opublikował poemat Ostatni raj (poświęcony działaczowi komunistycznemu zamordowanemu przez nazistów – Juliusowi Fučikowi).

Ważniejszymi publikacjami w najbliższym czasie są Monologi (1957), Sztuka powieści (1960) oraz Śmieszne miłości (1958-1968). Pierwszą powieścią Kundery jest Żart (1967), który od razu zdobył sobie dużą popularność. W książce tej zawiera się wszystko, co w jego twórczości jest najbardziej charakterystyczne, poruszając tematy sprzeczności w życiu, bezradności człowieka, relacji między kobietami i mężczyznami.

Jego twórczość była usuwana z bibliotek, a także wielokrotnie nagradzana (między innymi za Nieśmiertelność, Życie jest gdzie indziej, Walc pożegnalny).

źródło: http://www.kundera.eu, www.wikipedia.pl