trzecia powieść Shaleva w wydawnictwie MUZA SA po Rosyjskim romansie oraz Chłopcu i gołębiu
· nostalgiczna, miejscami wręcz poetycka, pełna ciepła i humoru saga rodzinna
· swego rodzaju satyra na pierwszych osadników
· zbiór anegdot i zlepek dziecięcych wspomnień, spośród których na pierwszy plan wysuwają się te, z udziałem osławionej babci Toni - postaci wielkiego formatu

Opowieść o idyllicznej krainie dzieciństwa
z jej zapachami, smakami, odgłosami, którą przywołują niekiedy nasze zmysły. W przypadku Shaleva jest to smak ogonków śledziowych, śmietany podkradanej z babcinej spiżarni i zapach rozgrzanej upałem ziemi. Wyidealizowany świat dziecięcych wspomnień objęty jest immunitetem. Nie ma w nim miejsca na politykę, konflikty etniczne, czy też ekstremizm ideologiczny. Świat przedstawiony Shaleva to dolina Ezdrelonu, to swoista Arkadia, takie trochę izraelskie Bohatyrowicze. Przed sztucznością i patosem chroni Shaleva humor. Nie oszczędza swoich bliskich, przedstawiając ich z całą gamą przywar i wad,
ale robi to z wdziękiem i miłością.